Max Payne - Bespreking Cinema

"Ik heb Mark Wahlberg gekozen omdat je gelooft dat het hem menens is als je hem ziet staan met zijn geweren in de handen," legt regisseur John Moore uit in het interview dat u elders op deze site vindt. Geloofwaardigheid is inderdaad essentieel bij een film als 'Max Payne', die volledig opgetrokken is uit stoere stijl, verbeten blikken en nat leder. Moore gooit er alles tegenaan om zijn mannelijkheid te bewijzen maar legt vooral zijn tekortkomingen bloot (voor zover dat na 'Behind Enemy Lines' en 'The Omen' nog nodig was). Dat de plot van 'Max Payne' waggelt als een gedrogeerde dodo, was nog te verwachten van een gameverfilming. Problematischer is dat Moore niets verzint om die gammele structuur te stutten. Wahlberg acteert alsof hij sneldrogend beton heeft geslikt, de dialogen werden blijkbaar geschreven door een vertaalcomputer en de actiescènes werden her en der bijeengepikt. Als game zal 'Max Payne' ongetwijfeld kunnen bekoren, maar daar heb je dan ook zelf de touwtjes in handen. Bij een film kan je enkel recht staan en de zaal uitlopen, of beslissen om dit onding volledig links te laten liggen. Geen slecht idee, me dunkt. (RN)