Journey to the Center of The Earth - 3D - Bespreking Cinema

Vooralsnog is het simpel: wie een 3D-brilletje op zijn neus zet, verwacht dat hij/zij de nodige fysieke sensaties zal ondergaan. 3D is een gimmick, en niemand heeft al getoond dat je de techniek ook kan gebruiken om extra meeslepende verhalen te vertellen. 'Journey to the Center of the Earth', een update van de beroemde avonturenroman van Jules Verne, is zeker ook niet de boodschapper van een nieuw tijdperk. Integendeel, regisseur Eric Brevig doet niets meer dan de trucs en vondsten van 30 jaar pretparkindustrie herhalen. Hij kan daarbij een beroep doen op technologische evoluties en verfijningen maar het opzet is net dezelfde. Hij zet een reeks scènes en momenten op touw waaraan je een derde dimensie kan toevoegen (dingen die uitsteken, dolle ritten doorheen gevaarlijk ogende decors, je kent de clichés wel) en hoopt dat het publiek daarmee tevreden zal zijn. Het antwoord is eigenlijk ook ja, en zeker als je in het gezelschap bent van kinderen rond de tien jaar. Als je er even bij stil staat, moet je echter constateren dat 'Journey to the Center of the Earth' voor de rest bitter weinig voorstelt. Op een paar uitzonderingen na zijn de grappen even muf als de kleffe familieboodschap waarin het verhaal baadt. Niemand die daarop zal letten, natuurlijk. (RN)