The Expatriate - Bespreking Cinema

Op papier leek 'The Expatriate' een wel heel slap idee: neem het superspion met een geweten-gegeven van de 'Bourne'-films en meng dat met het ontvoerde dochter-ingrediënt van "Taken". Op het witte doek blijkt het voornamelijk in België geschoten resultaat echter toch nog enigszins origineel uit de hoek te komen. Vooreerst is er de setting. Het doet deugd om te merken dat Duits regisseur Philipp Stölzl de Antwerpse en Brusselse locaties niet overgoten heeft met Amerikaanse mooifilmerij maar met een grauw-realistische look. Bovendien schrikt hij er niet voor terug om sociale appartementsgebouwen vol allochtonen als locatie te gebruiken zonder deze in groteske grotten om te toveren. Dan is er de quasi-nihilistische toon van het scenario. Goed, van het verhaaltje over een voormalige CIA-agent die nu voor zijn dochter probeert te zorgen maar in de problemen geraakt gaan er dertien in een dozijn. Maar van het door Aaron Eckhart vertolkte hoofdpersonage gaat een morele verlorenheid uit die doet denken aan de betere Alain Delon-policiers. Zijn strijd tegen de miljardairs van deze wereld lijkt op alle momenten hopeloos. Spijtig dat alle bovenstaande pluspunten genekt worden door een goedkope 'straight to dvd'-achtige aanpak en een totaal geforceerd happy end.