La Religieuse - Bespreking Cinema

Fanatieke katholieken die het boek van Diderot altijd verworpen hebben, zullen ook wel geschokt zijn door deze tweede grote filmversie. Maar de Franse regisseur-schrijver Guillaume Nicloux is wel wat milder dan Diderot en dan Jacques Rivette, die de eerste grote filmversie maakte in de jaren '60. Sommige personages werden sympathieker gemaakt en de vroegere bittere finales maakten plaats voor een (ironisch) happy end. Maar 'La Religieuse' begint wel loodzwaar, bijna als een Bruno Dumont-arthousedrama over folterende nonnen en een wanhopige vrouw die maar niet uit het 'systeem' weet te ontsnappen. De film is dan vrij monotoon, zeer ernstig, kleurloos en visueel uitgezuiverd. Maar kijk, eens protagoniste Suzanne (uitstekend vertolkt door nieuwkomer Pauline Etienne) van klooster verandert, begint de film open te bloeien. 'La Religieuse' krijgt dan wat meer reliëf, kleur, licht en vooral humor. Vooral dat laatste zorgt voor een flinke en welkome verandering van toon. Etienne wordt dan meteen van het scherm gespeeld door een geweldige Isabelle Huppert als smachtende, geilende en pathetische lesbische non die al een orgasme krijgt wanneer ze Suzanne ruikt. Dat samengaan tussen een loodzwaar drama en een halfkomedie geeft deze filmversie van dit Diderot-werk alvast een flinke bestaansreden.