In de IJslandse film When the Light Breaks, geregisseerd door Rúnar Rúnarsson, die dit jaar in Cannes de sectie Un Certain Regard opende, volgen we gedurende één dag het leven van Una en haar medestudenten van een kunstschool.
Het verhaal begint met Una - fijnzinnig gespeeld door Elín Hall - en haar vriendje Diddi aan de kust van Reykjavik bij het vallen van de avond. Ze maken volop plannen voor de toekomst; hun leven lijkt in bloei te staan. Hun relatie speelt zich echter in het geheim af, omdat Diddi nog een relatie heeft met Klara, een andere schoolgenoot. Una dringt er bij hem op aan om het uit te maken met Klara. Zo gezegd, zo gedaan. De volgende ochtend wordt Una echter wakker zonder Diddi, die op weg was om het met Klara uit te maken. Later hoort ze dat er een enorm verkeersongeval in een tunnel heeft plaatsgevonden. Diddi is een van de slachtoffers.
IJsland rouwt, maar ook de intieme vriendengroep van Diddi, waar Una deel van uitmaakt. Hoe de groep met dit verlies omgaat, is het centrale conflift van de film. Tot ongenoegen van Una, staat Klara in het middelpunt van de aandacht, aangezien zij wordt gezien als de ‘officiële’ vriendin van Diddi. In één klap moet Una niet alleen het verlies van Diddi verwerken, maar ook de schuld die gepaard gaat met hun geheime relatie. Tot overmaat van ramp zoekt Klara, om een onduidelijke reden, toenadering tot Una.
Films over rouw zijn niet nieuw. Er zijn al veel briljante films over dit thema gemaakt, dus verwacht je iets strafs. When the Light Breaks haalt zijn kracht uit de real-time vertelling: het verhaal speelt zich af binnen 24 uur, van zonsopgang tot zonsondergang. De uren na het verlies van een dierbare voelen altijd gefragmenteerd en vervreemdend aan. De actrice die Una vertolkt, weet dit gevoel uitstekend te vangen. De cast bestaat volledig uit jongeren die zich op de verwarrende grens van jeugd en volwassenheid bevinden, wat de situatie verder compliceert.
Het vatten van al die complexe emoties in een kort tijdsbestek is zowel een troef als een nadeel. Zelfs met een korte speeltijd van 82 minuten, krijg je soms het gevoel dat scènes te lang duren of dat er niets gebeurt. Maar dat is net de bedoeling van Rúnarsson, die met zijn vorige film Volcano, ook op stillevens focust tegen de achtergrond van het massale Ijjsland. When The Light Breaks biedt een zacht kabbelend verhaal dat je, ondanks het gebrek aan grote emotionele uitbarstingen, op subtiele momenten weet te raken.
'When The Light Breaks' speelt momenteel in de zalen. Bekijk hier de programmatie van de film.
Geschreven door Cinenews-journalist Kevin Lossez
