Maakt u zich vooral geen zorgen: nog voor The Walk goed en wel van start gaat, weet u al dat het allemaal goed komt. Hoofdacteur Joseph Gordon-Levitt vertelt namelijk al meteen in de camera over de krachttoer die hij ooit heeft uitgehaald. Verleden tijd dus.
Het laatste wat regisseur Robert Zemeckis immers wil, is de kijker doen twijfelen. Hem is het enkel te doen twee uur lang te entertainen en een half uur lang duizelingwekkende 3D te presenteren. Wat — vooral wat het laatste betreft — ook lukt
Van Who Framed Roger Rabbit tot Forrest Gump en van Cast Away tot The Polar Express, Zemeckis heeft zich altijd al laten kennen als een regisseur die meer geïnteresseerd is in imposante effecten en technologische uitdagingen dan in uitdagende thema’s. Het is in The Walk niet anders. Het hoofdpersonage mag van op — opgepast: symboliek — het Vrijheidsstandbeeld het hele avontuur uit de doeken, soms in het Frans, soms in het Engels met een accent dat uit een Monty Python-sketch geplukt lijkt
Maar laat dat de pret niet derven. Wat telt, zijn de kriebels die je voelt als Gordon-Levitt over de rand van de WTC-toren kijkt, onbevreesd langs de reling draaft en vooral over de kabel stapt. Op dat moment maakt Zemeckis’ gemekker over dromen najagen geen moer meer uit.
