Munich

Munich
Première: 25 Januari 2006
Duur: 164 minuten
Land: Verenigde Staten (2005)
Originele taal : Engels | Kinderen toegelaten
6.8 /10 266 stemmen

De Spelen van München in 1972 worden al 'De Olympiade van Vrede en Vreugde' genoemd, en ze zijn gestart met het verbluffende optreden van zwemmer Mark Spitz en turnster Olga Korbut.

Dan wordt de wereld opgeschrikt door de inval van de Palestijnse 'Zwarte September'. Daarbij worden direct twee Israëlische atleten vermoord, en vervolgens houden de Palestijnen negen atleten in gijzeling. Er volgt een dag waarin de spanning hoog oploopt. De West-Duitse overheid besluit om de gegijzelden en de gijzelnemers te laten vertrekken vanaf het vliegveld Fürstenfeldbruck. Daar loopt de hele operatie compleet in het honderd. De negen overgebleven atleten komen om, net als bijna alle Palestijnen. De hele gang van zaken is nagenoeg integraal en live op de internationale televisie geweest.

Filmrecensie Munich door Gauthier Keyaerts

5 september 1972: een commando van de Palestijnse organisatie 'Zwarte September' sluipt het Olympisch dorp in Munchen binnen en neemt er op agressieve wijze het Israëlische paviljoen in...

Meer

Programmatie

Munich wordt niet gespeeld.

Surfers filmrecensies

  • 1/10 25 Januari 2007
    Cor

    Tegenvalland
    Een tegenvallende film, in vergelijking met "Sword of Gideon" (1986) . Die oude film heeft betere acteurs en een duidelijker script, minder chaotisch. Soms lijkt er toch wat overgenomen van die oude TV-movie.

  • 9/10 13 Juli 2006
    Marie-Lise Van Wassenhove

    Beklijvend
    Spielberg en ‘controversieel’ lijken op het eerste gezicht niet meteen samen te gaan. We hebben het hier immers over één van de meest geliefde en gekende regisseurs die ons eerder al trakteerde op luchtige blockbusters zoals Indiana Jones, Jurassic Park, Jaws, ET, Catch me if you can, …
    Anderzijds heeft de man van één van de “mooiste” en meest rakende Holocaust-films ooit gemaakt, waarvoor hij dan ook volledig terecht een Oscar kreeg.
    Schindler’s List (want daar hebben we het natuurlijk over) bleef echter veilig politiek correct. Ieder rationeel mens is het er mee eens dat de massale Jodenvervolging onder geen enkel beding goed te praten is.
    Bij Munich is die partijdigheid verdwenen. Dagelijks worden we op het nieuws geconfronteerd met het blijkbaar eindeloze geweld tussen Joden en Palestijnen. In dit conflict kies je niet zo maar partij voor de ene of voor de andere (misschien wel omdat de meeste onder ons er geen flauw benul van hebben waarover het eigenlijk gaat) . In ieder geval hebben beide volkeren hun eigen redenen om hun plek daar aan de Jordaan op te eisen.
    Ook Spielberg, zelf een praktiserende Jood, blijft opvallend onpartijdig. Hij observeert, als een wetenschapper die zo objectief mogelijk de verschillende stadia van een (escalerend) proces wil beschrijven. In de taal van film laat hij zien hoe terrorisme en bloedvergieten alleen maar meer terrorisme en bloedvergieten oproepen. Er is geen grote moraalles, geen wijzende vinger; er zijn enkel de feiten die het publiek zelf mag/moet plaatsen en interpreteren.
    Het feit dat de Joden de film als pro-Palestijns, en de Palestijnen de film als pro-Israëlitisch bestempelen, zegt al genoeg.

    Soms tot vervelens toe van ondergetekende (ik geef het toe!) , bleef ‘the Berg’ in menig filmmagazine jaar na jaar op die nummer één plaats van ‘beste regisseur’ prijken. Ik begon me eerlijk gezegd af te vragen waarom. Spielberg is ongetwijfeld een goed (of zelfs zeer goed) regisseur, maar er zijn er toch nog die wel eens dat plaatsje bovenaan verdienen?
    Munich heeft die topplaats, voor mij althans, weer helemaal gerechtvaardigd. In elke scène, in elke shot voel je het vakmanschap. De film staat nooit stil. Als het niet de personages zijn die bewegen, dan is het hun omgeving zoals flikkerende of kruipende schaduwen, donkerder kleurgebruik die je, net als bij ‘Avner’, naarmate de film verder gaat, minder en minder (gemoeds) rust gunnen. Paranoia en vermoeidheid beginnen toe te slaan.
    Nooit verliest de film haar vaart. Spielberg’s steeds bewegende regie laat dat simpelweg niet toe.

    Allemaal goed en wel natuurlijk, maar als je als publiek niet kunt meeleven met de personages of de gebeurtenissen, kan zelfs voortstuwende regie de boel niet redden.
    Deze betrokkenheid hangt natuurlijk ook veel af van de acteursprestaties en het script.
    Eric Bana is erg overtuigend als ‘Avner’. Zijn overgang van gezonde en gelukkige Mossad-agent naar getormenteerd en emotioneel “wrak” is zeer indrukwekkend. Je ziet het licht uit zijn ogen verdwijnen; in de plaats verschijnt holle, lege vervolgingswaanzin.
    Geoffrey Rush en Ciarán Hinds zijn zoals altijd hun degelijke zelf en ook Daniel Craig (in een van zijn laatste pre-Bond films) en Matthieu Kassovitz (‘Nino’ uit Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain) laten zich niet van het scherm spelen.

    Voor het script hebben Tony Kushner (jullie misschien bekend van het beklijvende Angels in America) en Eric Roth schitterend werk geleverd. Het objectieve karakter van de film staat enkele erg emotionele momenten niet in de weg, die doorheen de film steeds verder worden opgebouwd: van ‘Avner’ die een onschuldig praatje laat met de man die hij moet en gaat vermoorden tot een gesprek over het belang van culturele identiteit en het hebben van een thuisland met een PLO-terrorist (de tegenpartij!) (Ironisch genoeg leeft ‘Avner’ op het einde zelf als uitwijkeling in de USA) . Goed en kwaad worden nog verder verstrengeld wanneer ‘Avner’ en zijn team uiteindelijk zelf ook vergeldingsacties op poten zetten. Spijt of berouw komt (als het al komt) altijd te laat.
    Het benadrukt nog meer dat alles enorm snel uit de hand kan lopen. Dat lijkt ook de eindshot van die twee beroemde torens in New York te willen zeggen.

    Had een andere regisseur over zo een explosief onderwerp (vergeef me het taalgrapje) een film durven/kunnen brengen? Waarschijnlijk wel (de 9/11 films staan al in de wachtrij!) . Zou het resultaat echter even genuanceerd zijn zonder hierbij de minste betrokkenheid van de kijker te verliezen? We betwijfelen het.
    Oscarfavoriet Brokeback Mountain zal dit jaar waarschijnlijk het beeldje voor ‘Beste Film’ in de wacht slepen. Als het van mij zou afhangen, zou Spielberg er dit jaar ook nog eentje aan zijn collectie mogen toevoegen, en wel die met ‘Beste Regisseur’ erop.

  • 2/10 07 Maart 2006
    Ome willem

    Remake? van de film "sword of Gideon (1986)
    Geachte redactie

    Steven Spielberg staat altijd garant voor een goede film. Met die wetenschap ben ik naar de bios gegaan om zijn nieuwste productie "Munich" te bekijken.
    Met in mijn achterhoofd de film "Swords of Gideon" van Michael Anderson (1986) die over het zelfde thema gaat, ook gebaseerd of het boek "Vengeance" van George Jonas. En het was frappant hoe veel scènes dezelfde waren (of een variant waren) . De wijze waarop een paar terroristen om zeep werden geholpen, de scène in het restaurant met de Nederlandse agente die Carl weet te verleiden en hem doodt. De manier waarop zij op haar beurt in haar woonboot door "fietspompen"wordt doodgeschoten.
    Verbazingwekkend (en teleurstellend) dat een regisseur van het kaliber Spielberg zo'n matige "kopie" (remake?) heeft gemaakt; Hoewel het me te ver gaat om hem van plagiaat te betichten. De groep van Avner heeft in de film dezelfde namen als in "Sword of Gideon " t. w. Avner, Carl (met pijp) Robbert en Hans en Jean. Ook de vrouw van Avner in Sword of Gideon heet Shoshanna. Evenals in "Sword of Gideon"wordt Hans dood op een bank in een park aangetroffen.
    De Sword of Gideon vind ik veel beter en spannender; de acteurs van grotere kwaliteit, de interacties en de spanningen in de groep van Avner boeiender en het conflict tussen Avner en zijn vader heel goed uitgewerkt. Ook de wijze van de uitverkiezing van Avner als leider en de complicaties daaraan verbonden, zijn in de Swords veel beter weergegeven. Het menselijk aspect is beter belicht. zo bijvoorbeeld de spanning tussen Avner en diens opdrachtgever de Mossad.
    Hoewel ik Steven Spielberg heel hoog heb staan valt deze produktie mij erg tegen.
    Maar ja met "voorkennis" een nieuwe film bekijken heeft ook nadelen.
    Niettemin mag ik "Swords of Gideon"een sterkere aanrader noemen.

    In de aankondigingen van Munich is bij mijn weten niet gerefereerd aan de film van Michael Anderson en het zou Spielberg sieren als hij daar wel enig gewag van had gemaakt.
    Voor de goede orde zend ik bijgaande informatie (bijlage)
    Zie ook website www. imdb. com
    Vriendelijke groet,

    Wim van Wijk

Geef ook uw mening over Munich

Uw punten:
Uw mening in een regel:
Uw mening:
Uw naam of nickname:
Uw e-mailadres: (zal niet op de site staan)


Uw mening zal na goedkeuring door de redactie online worden geplaatst.

Vind alle nieuwtjes over jouw favoriete sterren terug op Starnews.be

  • Eric Bana
    Geboortedatum: 09/08/68 (42 jaar)
    Geboortenaam: Eric Banadinovich - Nationaliteit: Australië
  • Marie-Josée Croze
    Geboortedatum: 23/02/70 (40 jaar)
    Nationaliteit: Quebecs
  • Daniel Craig
    Geboortedatum: 02/03/68 (42 jaar)
    Nationaliteit: Engeland
  • Mathieu Kassovitz
    Geboortedatum: 03/08/67 (43 jaar)
    Nationaliteit: Frankrijk

Wedstrijden

Trailers

  • The Expendables 

    Regie: Sylvester Stallone
    Met: Sylvester Stallone, Jason Statham, Jet Li
    Nu in de bioscoop

  • Piranha 3D 

    Regie: Alexandre Aja
    Met: Ving Rhames, Elisabeth Shue, Richard Dreyfuss
    Nu in de bioscoop

  • Tron: Legacy 

    Regie: Joseph Kosinski
    Met: Michael Sheen, Garrett Hedlund, Olivia Wilde
    Première: Januari 2011

  • Little Fockers 

    Regie: Paul Weitz
    Met: Ben Stiller, Robert De Niro, Dustin Hoffman
    Première: December 2010

Net Events nv, Terhulpsesteenweg 150, B-1170 Brussel, www.neteventsmedia.be .
© 2004-2010. All rights reserved. Disclaimer.