Het is niet noodzakelijk problematisch als je een tijdje moet zoeken voor je snapt hoe een puzzel in elkaar past. Zolang het beeld dat uiteindelijk tevoorschijn komt maar klopt, is er niets aan de hand. De Chileense film 'La Buena Vida' is zo'n puzzel, een aangename collage van kleinschalige verhalen die elkaar regelmatig kruisen zonder dat de betrokken personages dat in de gaten hebben.
Stuk voor stuk hebben die personages moeite om hun leven op de sporen te krijgen. Soms voeren ze een strijd op leven en dood (zoals het doodzieke hoertje dat knokt om haar baby eten te geven), soms lijken hun problemen eerder futiel (zoals de kapper die geld zoekt om een eigen zaak te beginnen). Maar allemaal stellen ze zich grote vragen.
Regisseur Andrés Wood haalde de inspiratie voor zijn film uit allerlei bestaande anekdotes en krantenknipsels. Het geeft 'La Buena Vida' een bepaalde authenticiteit, maar omdat niets echt uitgewerkt wordt, heeft de film ook iets vrijblijvends.
Als Wood al iets wou vertellen met zijn zacht kabbelende film, dan is het wel dat je het leven niet onder controle kan krijgen. Het beste wat je kan doen, is genieten van elk moment dat je gegund is. Geen onthutsend inzicht maar daarom niet minder waar. (RN)
Film:
Soundtrack:
De filmfiche raadplegen